Max
Batavia 29-8-1935/Ugchelen 29-7-2026
Gisterochtend ontvingen we het bericht dat Markus Cornelies, oom Max, is heengegaan. Tijdens zijn laatste levensfase woonde en werd hij liefdevol verzorgd in Rumah Saya. Zijn geheugen liet hem steeds meer in de steek.
Max werd geboren in Batavia en verhuisde op jonge leeftijd met zijn moeder Anna Suardi, oma Ann, naar Toegoe toen zij trouwde met Charles Cornelies, opa Lembek. Zijn moeder verkocht groenten aan de deur en leerde Charles op die manier kennen. Max groeide op in Toegoe en werd opgenomen in de Toegoe-gemeenschap.
Vanwege onlusten in Indonesië moest ook het gezin Cornelies in 1950 vluchten naar Nederlands Nieuw-Guinea. Samen met de Toegoe-gemeenschap stichtten zij de APO Kamp Toegoe in de hoofdstad Hollandia. Daar werd zijn jongere broer Chakius, Kius, geboren. De broers konden goed met elkaar opschieten. Max werkte als ambtenaar in Hollandia, en het gezin leefde twaalf jaar in welvaart.
Door de overdracht van Nederlands Nieuw-Guinea aan Indonesië en het gevaar voor de Toegoe gemeenschap vluchtte de gemeenschap in 1962 via Nederland naar Suriname. In Nederland werkte Max in de techniek. In Suriname woonde het gezin binnen de gemeenschap op plantage Slootwijk, waar hij een administratieve functie bekleedde voor de Coöperatie Slootwijk en werkte hij mee op de citrusplantage. Hij was verantwoordelijk voor het toekennen van het inkomen van de gezinnen. In die tijd trouwde hij en werd vader van drie kinderen: de tweeling Ernst en George, en Agnes (Baby).
In 1967 keerde ook Max met zijn gezin terug naar Nederland. Hij bleef Apeldoorn trouw, waar zijn twee jongste kinderen, Jolanda en Claudia, werden geboren. Later deelde hij zijn leven met zijn geliefde Jane. Inmiddels was hij opa geworden van kleinkinderen en achterkleinkinderen.
Indonesië, en vooral Tugu (voorheen Toegoe), bleef hem trekken. Hij was bekend bij veel Tugu-families. Max was een man die moeiteloos zijn vertier kon vinden. Op de Toegoe-reünies was hij een solist die makkelijk kon socialiseren.
Met het heengaan van Max dunt de tweede generatie Toegoenezen in Nederland behoorlijk uit. Op 5 augustus nemen we afscheid van Max: afscheid van een bon vivant.
Selamat jalan Max.